twoje uda jak półwysep na którym nie można zbudować domu

Po dwóch dekadach milczenia poetka wraca, znajdując własny głos na nowo — i
odważnie, z wielką czułością eksploruje dojrzałą już cielesność oraz tożsamość
podmiotki.

Grabowska opowiada o miłości dwóch kobiet z niezwykłą uważnością — na pęknięcia i
czułość, która trwa także tam, gdzie brakuje porozumienia. To historia o próbie stworzenia
domu rozgrywająca się między codziennością a lękiem przed bliskością. To także próba
zrozumienia dlaczego ten dom okazał się jedynie domkiem z kart.

Ten queerowy, kobiecy głos, którego w polskiej poezji wciąż słychać za mało, jest tutaj
pełny, mocny i absolutnie nie do pominięcia.

Katarzyna Grabowska (1981), promotorka kultury, poetka. Jej wiersze ukazały się w
antologii „Noc poetów 2000-2002”.W 2004 roku wydała debiutancki tom „Na końcu
języka” (Staromiejski Dom Kultury), po czym – na dwie dekady – przestała pisać. Dziś
wraca, by na nowo zamieszkać w języku, ciele i poetyckiej, lesbijskiej tożsamości.

Tomik do kupienia na stronie wspolnypokoj.pl!